|
Rüya Görmekten Vazgeçip Rüya Olmayı Beklersin |
Hayat dediğin içinde büyüttüğün birkaç parça umuttan ibaretmiş....
dokunmasınlar diye inadına baharlar büyütürmüşsün....
ama ya söndürürlerse....
ya bağrından baharları...
sevgiye dair ne varsa söküp alırlarsa....
işte o zaman hayat söylenecek son sözü söylermiş....
'aşk
bir rüyadan ibaret çocuk, senin kendince büyüttüğün rüyalardan..aslında
sahibinin hep sen olduğu rüyalardan..uyumadığın, ama uyanmakta
istemediğin rüyalardan....sen rüyanın kahramanını umursamazsın
aslında...kim olduğu, ne olduğu, nasıl olduğu,nasıl konuştuğu,nasıl
oturduğu önemli değil!...senin sevgin; aslında içindeki senden varolan,
senin yüreğinin büyüklüğüyle ölçülür....kahramanın bir çöpçüde olabilir
dilenci de, bir prenste, prenseste....önemli olan senin onu nasıl
gördüğündür...hakedip haketmediğine de bakmazsın..aşk bu ya!..ee bu da
senin yüreğinin büyüklüğüdür...sadece 'sev' dersin....'sev!' oda
sever....ve sen gerçeğe uyanana kadar o rüyalara büyürsün..ve
karşındakini de büyütürsün..en acısı belki o bile ne kadar büyük
olduğunu bilmiyordur..belki o senin ona yakıştırdığın hiçbir sıfatı
aslında kendinde taşımıyordur..belki o bile hala nerede durduğunu
farketmiyordur...yani aslında o bile, sende ne anlam uyandırdığını hala
bilmiyordur..ve bil ki...hiç birzaman öğrenemeyecektir...öğrenmesi için
senin gözünden kendini görmelidir...ve asla
göremez...göremeyecektir....yani gerçeğinden bağımsız bir sevgidir her
zaman yaşadığın....aslında hiçbir şarkı sizin
değildir!..'sen'indir...aslında okuduğun hiçbir şiiri o yazamıştır
sana...ama o yazmış gibi okursun..hatta ağlarsın....aslında hiç bir
filme 'siz' ağlamamışsınızdır..sadece 'sen' ağlamışsındır...gezdiğiniz
sahil kenarları da belki o kadar güzel değildi....belkide sendin onları
güzel yapan...yani anlayacağın; sen hep kendinle yaşadın
aşkını...aslında o bile nerede, kimde, nasıl olduğunun farkında değildi
ki.....ve işte en acı an gelir çocuk....'hadi' uyanma vakti!' denilir
sana...'onca büyüttüğün rüyalarını al!...senden birşey bırakma...zaten
yalandı herşey..rüyaydı..sen kendi kendine yaşamıştın...karşındaki hiç
bildiğin gibi değildi!...bırak sevgiyi, aşkı, biz demedikmi sana
rüyadan ibaret diye.bir kaç anlık mutluluktu sana bahşedilen...ne
sanmıştın?...hayat iki fiil!..yaşa ve öl! herşey iki fiil!..başlar ve
biter!..hadi topla ceplerine hatılaraları..haydi çocuk...gerçeğe uyanma
vaktidir'....ve hiçbirşeyin ölümsüz olmadığını anlarsın o an ...hayat
bu!....tek bildiğin o an zaten
yaşamadığındır...öldüğün...öldürüldüğündür...ama yine de gülmek
zorundasındır hayata..nefes aldığın müddetçe..yalnız bir şartla...'Bir
daha asla böyle sevmeyeceğim!...
işte bu sözle öğrenmeye başlarsın hayatı...
orta karar bir hayat sunulmadı hiç önüme benim.....
ya herşey haddinden fazlaydı....
ya da kocaman bir hiç....
hiçbir zaman orta şeker bir kahveyi tatmayı bilemedi dilim.....
ya çok tatlısı geldi...
ya da gereğinden fazla yandı içim....
işte
bu öğretilerin ardından, mazi denen çıkmaza gömülüp gidersin binbir
pişmanlıklarla.....ama bilirsin..öğrenirsin..ve büyürsün çekilen
acılarınla.....
ve en kötüsü...söylenecek olanlara geç kalmak.....susulacak olanlara erken davranmak olur 'keşke'lerinin ardında.........
önce
acılarınla yanıp kül olursun, kimi zaman gelir kendinin içinde, kimi
zaman gelir bir başka bedende...acının adresi nereye vuruyorsa..orda
boğulup boğulup gidersin...
ve yüreğine vuran her selden
sonra....ardında kalan kum tanelerini toplarsın cebine....ve yanmış
umutlarını....bir şişeye koyup hepsini....savurursun geldiği
yere...yani denize.....o şişe ulaşacağı yere ulaşırmı
bilemezsin..ulaşması da artık senin için hiçbirşey ifade
etmez!.....sadece aldığın yere teslim edersin...ve yemin edersin bir
daha sevmemeye.....beklemekten vazgeçmiş dizlerinle....onun seni gelip
bulmasını beklersin bu kez.....ama gelse de eskisi gibi hani denize ilk
saldığın gibimi gelir umutlar?.....eskisi gibi cesaretini toplayıp bir
daha toplayabilecek gücün varmıdır bu kez her bir kum tanesini?....bir
kez daha mı dersin...yinemi?...'yok kalsın!' dersin...ve yemin edersin
ikinci kez ölmemeye!...aşkların
olmuştur...yaraların.....pişmanlıkların..suskunluk ların..geç
kalmışlıkların vardır çünkü artık senin.....ve çökmüş dizlerin....ve
ikici kez ölmemek için...ve öğrenirsin çocuk...düşe kalka
öğrenirsin..hayat bu ya!...yine kendi kendine öğrenirsin......
ARTIK RÜYA GÖRMEKTEN VAZGEÇİP, 'RÜYA' OLMAYI BEKLERSİN.....
|
Yorumlar |
|
|
